Tok, tok en kukelekuuuu…

Een jaar geleden is onze droom uitgekomen, toen kregen we onze eerste kippen. En ohhh wat zijn ze leuk!!!! We begonnen met twee paaskuikentjes en inmiddels hebben we er 11 en 1 haan (er zijn er hier en daar wel een paar gesneuveld). Het was wel een jaar van vallen en opstaan. Zo wilde ik bijzondere rassen naast mijn 2 gewone legkippen (Lorraine en lorrance).

Heel het internet zocht ik af. Ik wilde alleen maar rassen uit belgie en Nederland. Op de vogelmarkt in Mol vond ik mijn twee Welsumers (een oud Nederlands ras, ik heb ze belladona en primavera genoemd). Ik weet het.. wie koopt er nu kippen op een markt?… Maar het zijn mijn sterkste kippen en ze leggen bijna elke dag wel en ei. En ohhh wat zijn ze prachtig!! Prachtige bruin-goudkleurige veren en een fantastisch veertekening. Hele gemakkelijke kippen om te houden. Vliegen nauwelijks, worden nooit ziek.

Vlak daarna ging ik op bezoek bij iemand die Belgische kriel en brabants boerenhoenen verkocht. Wat een misserie. De kippen had hij al in een donker kooitje klaarstaan, teken 1 van misserie. Een goede kweker laat trots zijn kippen en verblijven zien. Rotsvast vroeg ik of ik de kippen stuk voor stuk kon bekijken, vliegensvlug werden de kippen voor mij getoond. Maar zelfs mijn ongeoefende oog zag dat de kippen er niet uit zagen! De Brabants Boeren hoenen hadden bijna geen veer meer aan op hun kop (een overactieve haan was het excuus), van een kuif was ook niet te spreken (ze horen een prachtige kuif te hebben).

En alle kippenpoten zaten vol kalkmijten en hun kammen hadden vreemde verwondingen. Eerst dacht ik even pokken, maar na weken juiste verzorging en wat advies op facebook bleek het toch pikschade te zijn. Veel geld was het niet en uit pure medelijden heb ik ze alle 5 (2 Brabants Boeren hoenen, 2 Belgische krielen en 1 bizar mengsel kipje) in de auto geladen om ze te redden van deze vreselijke man. Bij thuiskomst heb ik ze eerst in ons koertje los gelaten en na een eerste blik direct besloten ze in de badkamer in quarantaine te zetten (om de kalkpoten en beschadigde kammen te verzorgen). Dat was echter gemakkelijker gezegd dan gedaan. De kippen waren alles behalve tam en wat bleek ze konden vliegen! Oeps….Als niet ervaren kippenhoudster was ik vergeten hun vleugels te knippen voor ik ze los liet op mijn koertje om ze te bekijken. Ik dacht dat een twee meter hoge muur wel genoeg was en binnen no time zat Julieta in de boom…en nee ze was niet van plan eruit te komen.

De andere vlogen alle kanten op, op mijn mini koertje en besloten zich vervolgens schuil te houden onder onze mazouttank. (Totaal niet bij stil gestaan dat ze daar onder konden). Van top tot teen bedenkt in kippenstrond (want ze hadden voordien natuurlijk nog even extra hun darmen geleegd) heb ik na 3 uur graaien ze allemaal te pakken gekregen (behalve Julietta in de boom).Ik had toen nog niet door dat kippen van zelf in slaap vallen bij zonsondergang en je ze dan gewoon overal vandaan kan plukken. Toen zat ik nog in de stress over Julietta, oei, niet in het hok… zomaar in een boom slapen… en de vossen dan en kan ze nog wel omlaag… ik deed geen oog dicht die nacht. Maar bij zonsopgang liep Jullieta vrolijk tussen de andere kipjes. Maar naar de badkamer gaan bij de andere kipjes zag mevrouw totaal niet zitten!!! Ze had het veel te veel naar haar zin in haar nieuwe vooral groene paradijs. Het duurde nog een dag voor ik haar te pakken had. Ondertussen was het een avontuur met de groep in de badkamer! Kalkpoten behandelen, hoe doe je dat??? Daar stond ik in de badkamer met mijn pot uiercreme en reepjes katoen. In middels ben ik een expert. Je neemt een handdoek, neemt een kip in het donker, wikkel de handdoek erom heen, dan kunnen ze niet meer fladderen en jij kan je vette handen afvegen, poten eruit laten, pot uiercreme naast je open en de poten met een dikke klodder gezellig insmeren, kam ook een beetje, laat de repen katoen maar achterwege en voila na drie dagen al zo goed als genezen. Dat mocht ook wel want oei mijn badkamer zag er niet meer uit!! Overal hooi, kippestront en in mijn douche hadden ze besloten een legnest te bouwen, dus die lag vol met eieren. Ze voelde zich in ieder geval thuis. Na een periode quarantaine, mochten ze de tuin in en ohh wat waren ze blij of ze nog nooit een grasspriet hadden gezien. Helaas lag Antoinette (1 van de Brabants Boeren hoenen) 2 dagen later dood op het nest. Dapper dat ik was, heb ik helemaal alleen mijn dode kip opgeteeld en begraven. Want dat doet een stoer kippevrouwtje natuurlijk ook gewoon. Wie dieren heeft moet bereid zijn ook de mindere momenten te beleven.

Advertenties

Review: Hevea speelbal Star + Zuigfles met rubberen grip

Voor mijn werk ben ik enige tijd geleden op zoek gegaan naar duurzaam en verantwoord speelgoed voor kinderen in de leeftijdscategorie 0-5 jaar. Het was een hele zoektocht. Gezien niet veel baksteen winkels echt duurzaam ecologisch speelgoed verkopen, heb ik uiteindelijk veel speelgoed online gekocht. Soms was dat een groot succes, zoals deze hevea bal en soms was het een totale mislukking (hierover zal ik later ook een blogbericht schrijven). Online kun je nu eenmaal moeilijk inschatten hoe iets er in het echt uit ziet.  Over deze bal ben ik erg enthousiast. Het is op mijn werk één van de enigste dingen waarmee een echt kleine baby al zelfstandig kan spelen en ontdekken. Door de gaten en de flexibele vorm, kunnen kleine babyhandjes het gemakkelijk vastpakken en bekijken. Waardoor ik er al baby’s mee heb zien spelen van 3 maanden oud. Maar ook bij alle andere leeftijden is de bal erg in trek. 8 Maart is er in mijn familie een nieuwe baby geboren. Tijd dus om op zoek te gaan naar het ideale babycadeau! Toen ik in mijn gedachte al het speelgoed door liep dat ik de laatste maanden allemaal heb zien passeren, kwam deze bal als eerste in mijn hoofd op. Het is het unieke geschenk waar vast niemand in mijn familie aan gedacht heeft.

 

Voor mijn werk heb ik de bal gekocht bij ergospel. (http://ergospel.be/shop/onze_merken/hevea).  Ik was toen der tijd erg tevreden over deze winkel. Er is een website en daarnaast is een er bakstenen winkel in Ronse. De medewerkster is erg flexibel, toen ik nog iets bij mijn bestelling wilde voegen, was dit geen probleem. Ook werd de bestelling heel snel afgewerkt en bezorgd. Vandaag keek ik op de site voor de openingsuren om de bal te kopen voor mijn pasgeboren nichtje. Op het laatste moment kreeg ik nog een helder lichtje in mijn hoofd, dat ik misschien toch beter van te voren eerst kon bellen of het product op voorraad was, gezien het toch dik drie kwartier rijden is. Aan de telefoon bleek de eigenares net bevallen te zijn en op zwangerschapsverlof te zijn, de winkel was dus dicht. Oef, dat was maar goed dat ik even belde! Op de website stond niets vermeld, dus ik was even verbouwereerd aan de telefoon. Gelukkig was ze super aardig en kon ik het toch nog vanmiddag komen op halen (sjoef, want ik moet morgen op kraambezoek). Alleen had ze van de bal alleen nog maar een demoversie (zonder verpakking), wel had ze de versie met fles nog op voorraad. Deze is 10 euro duurder, maar mij leek het ideaal. De bal kan je om de bijgeleverde zuigfles plaatsen en zo kan de baby het gemakkelijk zelf vasthouden. Melk klaar, dan haal je de bal eraf en voilà spelen maar. Ik twijfelde wel enigszins, want de vrouw van mijn neef komt uit de Filipijnen en ik was bang dat ze uitsluitend borstvoeding zou geven. Maar ach een flesje is nooit weg toch? Wat ik erg belangrijk vind aan kinder-/babycadeaus die ik geef is dat er een educatieve waarde aan hangt en dat het gemaakt is van materiaal waarvan ik zeker weet dat het later geen schadelijke gevolgen heeft (ja, ik weet het :), wij leven toch ook allemaal nog en het speelgoed was in onze tijd alles behalve doordacht gemaakt, maar toch als ik een keuze heb, wil ik liever geen risico’s nemen) . Verder vind ik het ook belangrijk dat het product milieuvriendelijk en mensvriendelijk is geproduceerd en dadelijk wanneer het product afgedankt is geen schade toebrengt aan onze wereld. Tijdens mijn jeugd zag je herhaaldelijk de tv-spot van ‘een beter milieu begint bij jezelf’ op tv en het zit er inmiddels een beetje ingehamerd. In mijn ogen voldoet Hevea hier allemaal aan.

Hieronder nog even de informatie van de site van Ergospel:


De producten uit het HEVEA-gamma zijn duurzaam geproduceerd en bestaan uit 100% natuurlijk rubber. BPA, PVC, Phtalates of andere kunstmatige kleurstoffen komen er niet bij aan te pas. Het natuurrubber is duurzaam en heeft antibacteriële eigenschappen. Daarnaast hebben de producten ook een ukiek design zonder naden, waardoor bacteriën niet kunnen achterblijven. Ook de verpakking is volledig biologisch afbreekbaar en vervaardigd uit materialen van een FSC-plantage.

Leuke speelbal van HEVEA. De bal is volledig in natuurrubber vervaardigd. Hij is soepel, makkelijk vast te houden en manipuleerbaar. De bal is volkomen veilig om op te sabbelen bij doorkomende tandjes en kan dus dienst doen als bijtring. De producten van HEVEA bevatten geen kleurstoffen of synthetische additieven, zijn hadgemaakt in Spanje,zijn vrij van BPA, phtalaten en PVC. De verpakking is steeds van gerecycleerd en biologisch afbreekbaar materiaal gemaakt.

De zuigfles versie is Winnaar van de Eco-excellence prijs 2016! Glazen zuigfles 150 ml met speen (0+) in natuurrubber. vervaadigd uit de hoogste kwaliteit schokbestendig borosilicaatglas. De bal zorgt voor een goede grip en bescherming van het flesje. De bal kan ook van het flesje gehaald worden en gewoon als speeltje aangeboden worden.  Vervangspeentjes kunnen afzonderlijk bij besteld worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Moestuin 2.0 

3 Jaar geleden hadden we voor het eerst een moestuin. In november 2014 zijn we verhuisd naar dit huis. Een waar paradijs, +/- 180 m2 grond en een mega groot balkon. De tuin was in het begin een verschrikking, onkruid tot aan de knie. Mijn man heeft dagenlang hard gewerkt. Eerst heeft hij geprobeerd het onkruid te wieden/plat te stampen, maar  180 m2 … dat was onbegonnen werk.

uiteindelijk heeft hij alles omgespit.

Na het omspitten hebben we gras gezaaid en zijn de fruitbomen erin gekomen(20 maart 2015).Als je goed kijkt zie je ze staan. We hebben dat jaar een appel, peer, pruim en amandel geplant en daarnaast nog een eetbare haag van 3 amerikaanse Blue Berrys, hondsroos, vlier, hazelaar, rode bes, zwarte bes, jostra bes, bosroos, 2 herfstframbozen (1 wit en 1 rood), 1 zeer vroege framboos, 1 middenzomer framboos, een krentenboompje en last but not least een meidoorn. Daarna zijn ook al snel de eerste groente en aardappelen de grond in gegaan. Aan de zijkant hadden we voor de moestuin een vak gereserveerd. 7 juni 2015 was er al een hele metamorfose!

Op de achtergrond zie je de aardappelen op komen.Het eerste jaar was een groot succes. We hadden aardappelen, uien (wit en rood), sjalotten, mais, butternutpompoen, aardbeien, wortels en pastinaak. Verder hadden we ook meirapen en rode bieten, helaas waren deze overgroeid door de nogal enthousiaste pompoen, die de halve moestuin overnam. Het was onvoorstelbaar, voor dat we drie weken op vakantie gingen, waren het nog liefelijke plantjes, toen we terug kwamen hadden ze zich al 6 meter uitgebreid en waren ze zelfs bij de buren op bezoek gegaan. Voor de meiraap en bieten werd het te nat, resultaat rottingen. Daarnaast was er iemand in de tuin die er blijkbaar wel een hapje van luste. Onze grootste fout dat seizoen was onze manier van bewaren, mijn man had alles in een kruiwagen gegooit en onder een afdak gezet. Resultaat na een week waren de aardappelen groen en de rest verwelkt en gerimpeld. Balen!!  Helaas geen foto’s van de mais en enthousiaste pompoen, maar wel van de oogst van dat jaar (24 oktober 2015).

2016 Begon goed. Op 29 februari zatten met z’n drietjes al gezellig van het zonnetje te genieten in onze prachtige tuin.

Echter eindigde het in april al tragisch, doordat mijn man een ernstig ongeval kreeg. Geen zorgen hij heeft het overleeft, maar oef wat een stress en zorgen. Op vakantie is hij aangereden door een auto, resultaat verbrijzelde knie en scheenbeen en veel stress, ziekenhuis bezoeken, zorg, rechtzaken, repatriëring, operaties etc… Inmiddels (meer dan een jaar verder) kan hij lopen, maar nog steeds maar heel kort. Veel is dus helaas nooit in de tuin geraakt (ondanks ik voor zijn ongeluk wel veel in huis had gehaald). We hebben wel wat tomaten en pepers gehad maar dat was het. De rest is helaas in de strijd gesneuveld. Ik ben niet goed in multitasken. De fruithaag heeft het wel redelijk goed gedaan, overal is wel wat aangekomen en we hadden zelfs een paar appels, een peer en wat pruimen. Nog geen amandels. En we hebben kunnen genieten van een prachtige bloesem!!

Vorig jaar met pasen heb ik ook een nieuwe verslaving erbij gekregen, Kippen! In het tuincentra keken mij 2 prachtige kuikentjes mij aan.

Ongeveer 4 weken voor het ongeval van mijn man. Het was een heel avontuur, 2 kuikens opvoeden. Gezien ze maar een dag waren, moesten ze nog 8 weken binnen blijven. Dus hield ik ze in de badkamer. Mijn man flipte! Want de kuikens groeide snel en voor dat we het wistte konden ze uit hun doos en maakte ze een gigantische speeltuin van onze badkamer. De strond zat letterlijk aan het plafond. Gelukkig ging mijn man op vakantie, toen het het ergst was. Toen mijn man op vakantie was (ja hij ging alleen, naar zijn familie), kwamen er nog wat kipjes bij (11) en uiteindelijk ongeveer een half jaar geleden nog een haan. En ohhh wat lusten ze graag bessen. Voor dat er iets rijp was, stonden ze er onder al te springen om bij de bessen te komen. Zelf hebben we dus geen fruit gegeten vorig jaar.

Nu komt dus moestuin seizoen 2.0 eraan! Het hele weekend zijn we druk bezig geweest om onze omheining te verbeteren, we hebben namelijk een aantal krielkipjes die door de omheining heen konden en dus elke dag uit eten gingen bij de buren. Ook de moestuin heeft een omheining gekregen.

En gisteren zijn de eerste dingen de grond in gegaan. Rijsdoperwt aan beide zijkanten van de omheining. En de eerste rug aardappelen en nog een rij radijs op de plek gereserveerd voor de boontjes. Die worden pas half mei geplant en het is zonde de grond tot die tijd niet te gebruiken. De radijsjes duren 4-6 weken staat er op de verpakking, ik ben benieuwd of het werkt. Veel van de zaden zijn al wat oud, dus ik hoop dat ze nog kiemen, maar we vonden het jammer weg te gooien. Vandaag heeft mijn man de stengelui, de witte ui, rode ui en gekleurde worteltjes gezaaid. En morgen gaat al een gedeelte van de bladgroente erin :-). Verder staat onze amandel ook al in de bloei. Lang leve het boerenleven!

Familiebezoek

Gezien ik getrouwd ben met een Algerijnse man, betekend dat ons leven soms erg eenzaam is. Mijn familie is extreem klein en zijn familie woont in Algerije. Familiebezoek is dan buiten mijn ouders om zeldzaam. Helaas maar waar, als je niet in een westers land woont, kun je nog zo rijk zijn, maar je hebt niet dezelfde kansen en rechten als mensen uit een westers land. Zo is een visum krijgen voor België of voor Nederland voor onze familieleden praktisch onmogelijk. Ook al hebben de desbetreffende familieleden voldoende bestaansmiddelen en absoluut niet de intentie te blijven, ze hebben immers een prima leven daar. De Belgische overheid kan zich blijkbaar niet voorstellen dat mijn man ook gewoon trots is op zijn huis en leven en dit dolgraag aan zijn familie wil tonen. 5 Jaar geleden hadden we dan ook nooit kunnen voorspellen dat we ooit familie van zijn kant op bezoek zouden krijgen en hadden we er ons bij neergelegd dat we het moesten doen met onze familiebezoekjes aan Algerije en verder Skype. Gelukkig zijn onze familieleden vindingrijk. Waar een wil is, is een weg. Nederland en België doen moeilijk, maar gelukkig Frankrijk en Spanje niet. Zo mochten we vorig jaar voor een aantal weken een neef ontvangen. En lukte het deze afgelopen zomer de oudste zoon van mijn man zijn oudste broer te ontvangen. Dit maakte mijn man al super blij, de jongens zijn net broers van elkaar. 3 Weken geleden kregen we in 1 keer het nieuws dat mijn man zijn oudste broer en zijn dochter op bezoek kwamen. Zij hadden via Frankrijk een visum weten te bemachtigen. Voor mijn man een zeer grote happening. Zeker gezien hun vader vroeg gestorven is en zijn oudste broer min of meer een soort vader voor hem is. We hebben dan ook alles uit de kast gehaald om hun zo gastvrij mogelijk te ontvangen en hun onze omgeving te tonen. Het waren voor ons 10 zware maar zeer mooie dagen. Beide hadden we speciaal vrij genomen. In 10 dagen tijd hebben we Brussel, Amsterdam, Parijs, Antwerpen en Euro Disney bezocht. Van het Louvre tot Mickey Mous tot fietsen langs de mooie Dender en shoppen bij de Premarkt in Brussel (voor mij ook een nieuwe ervaring), we hebben het maximale uit hun vakantie gehaald. Uiteraard mocht een beetje Hollandse cultuur niet ontbreken, dus na een bezoek aan Albert Heijn stond er ontbijtkoek, beschuit met hagelslag, boterham met pindakaas, hopjes, stroopwafels en drop op het menu. Het was een top vakantie, met een telefoon vol mooie foto’s als souvenir. Hopelijk komen er snel meer. Want niets gaat boven een huis bruisend vol familieleven!

Stoffenverslaving!!!

Ik lijd lichtelijk aan een stoffenverslaving. Ondanks ik amper kan naaien en de meeste projectjes nog half afgemaakt in de kast liggen, heb ik toch al hele visioenen van zelfgemaakte unieke jurkjes gemaakt van de meest prachtige stoffen. In mijn verbeelding, zweef ik al rond op het werk in mooie piekfijne, perfectpassende en zeer orginele jurken, die de nodige complimentjes opleveren uiteraard. Maar net als bij de meeste andere beginnende naaisters, blijft het voornamenlijk bij het hamsteren en dromen. Mijn kasten, dozen, laden etc. puilen uit van de meest mooie stoffen en prachtige patroonboeken. En ondanks dat ik weet dat de kans klein is dat ik in de komende maanden bij toverslag ineens leer naaien en ik het geld eigenlijk goed kan gebruiken voor andere dingen, kan ik het toch niet laten naar stofjes te kijken. 4 maanden ben ik braaf geweest, maar gisteren zag ik toch weer zo’n mooi stofje!!!! Hij kwam voorbij gezeild in 1 van de facebookpagina’s. En ik was opslag verliefd. Direct googelde ik naar de prijzen, oef 16 euro per meter, das wel erg veel! Ofdat het was voorbestemd zag ik een reclame berichtje voorbij komen van stof op zolder, 35 % korting op michael miller stoffen. Zonder enige verwachtingen toch maar een kijkje genomen, want 35 % is een hoop en wat zag ik daar.. mijn stofje!!!! nu kon ik het niet meer laten. 10,08 Euro per meter!!! Euforisch heb ik de rest van de dag rond gelopen. Zoveel korting zie je zelden. Zeg nu zelf het is toch een  prachtig stofje 😉 Nu maar hopen dat mijn pakketje niet bij de post kwijtraakt.

prachtige serie, ikzelf ben helemaal verlief op het paneel aan de linkerkant.
prachtige serie, ikzelf ben helemaal verlief op het paneel aan de linkerkant.

Een week uit het leven met een kat…….

Leven samen met een kat is 1 groot avontuur, soms vertederend, soms lachwekkend en soms kunnen ze je echt in paniek krijgen. Twee weken geleden op tweede pinksterdag werden we in 1 keer verrast door het laatste. Toen ik in de ochtend beneden kwam wilde meneer zijn kop al niet oprichten, terwijl hij normaal al mauwend bij de deur staat wanneer wij wakker worden. Nu was er veel bezoek geweest, dus ik stond er niet lang bij stil. Hij zal wel wat moe zijn dachten wij. Zodra de deur open ging verplaatste meneer zich naar een tuinstoel. Maar rond de middag lag hij hier nog…. mmmm… zeg ik nog tegen mijn man, hij zal toch niet ziek zijn? Hij lijkt zo duf, hij reageert amper. Nee joh zegt mijn man die is gewoon wat moe en hij ligt daar lekker. Dus ok, ik wachtte nog wat af, rond 4 uur was hij plots weg. Sjoef dacht ik, ok als hij is gaan jagen dan zal het wel goed zijn. Ik was ook wat moe van al het bezoek, dus even een middagdutje doen. Rond half 6, weer wakker, loop ik direct naar het balkon om onze Tabbah te roepen. In de verte zie ik hem tegen de schuur liggen (we hebben een redelijk grote tuin). Lekker in de zon, dus ik roep hem, geen reactie  (normaal stormt hij direct mijn richting op), mmmm….. misschien ligt hij lekker, dan maar met zijn etensbak rammelen. Een kans om te eten slaat hij nooit over. Tabbah, Tabbah…. kom! Niets!! Helemaal geen reactie! Oei daar is iets mis, met een draf storm ik onze trap af en ren ik (in mijn uiterst charmante pyjama) de tuin door. Eenmaal bij hem, kijkt hij mij wat suf aan, maar maakt geen aangestelde mij te begroeten, dus ik pak hem op, direct een pijnlijk gemauw, oei hij heeft duidelijk pijn! ik besluit hem op zijn poten te zetten om te zien of hij blijft staan, hij zakt direct door zijn pootjes heen. Oei dikke paniek, mijn hartslag slaan direct een toer over. Dit is goed mis! Dus storm ik met mauwende kat en al richting huis. Dierenarts, Dierenarts, shit waar had ik dat nummer ook al weer!!! Tabbah heb ik op de bank gelegd, helaas is manlief net vertrokken met de auto, dus die bel ik eerst. Tabbah gaat dood, je moet nu naar huis komen!!! (vrouwen kunnen in een crises wat hysterisch overkomen). We wonen geïsoleerd, dus ik had de auto nodig om bij de dierenarts te komen. Daarna bel ik onze dierenarts, gezien het al avond is en een feestdag, had ik er weinig hoop op die te bereiken, maar gelukkig nam ze op. Helaas ze was te ver weg en kon niet komen, ik moest bellen met een dierenkliniek in Ninove (ruim een half uur verder op). Dus ik bel mijn man terug, waar blijf je? Zegt die doodleuk, ja maar ik kom niet hoor! Lichtelijk panikerend roep ik met een piepend stemmetje, maar je moet!! Mijn man dacht namelijk dat het allemaal wel mee viel! Nadat hij had opgehangen, moest ik iets bedenken, ok…blijf kalm, hoe krijg ik hem hier…. Die kat moet naar de dierenarts. Zeg niet dat vrouwen niet slim zijn!!! Mijn man heeft een vogeltje, waar hij net zo zot op is als ik op mijn kat, Dus schreef ik per sms, JIJ komt nu hier heen, of ik laat jou vogel vrij! (ik wilde eerst opschrijven of jouw vogel is het laatste avondmaal van mijn kat!, maar hij had dan wel geweten dat ik dat het beestje niet zou aandoen. Loslaten daar in tegen heb ik geen enkele problemen mee). 5 min later een sms, ik ben er over 30 min! Ok dus ik mij direct aangekleed. Kattenmand gezocht, nu nog kat erin en klaar voor vertrek. Dat laatste was makkelijker gezegd dan gedaan, voor een kat die heeeel ziek was, wist die heel goed zich te verzetten, ik heb nu 2 weken laten nog de krassen op mijn rug staan.  Volgend probleem was geld! Je zult altijd zien, dat alle rampen zich plaatsvinden gedurende de feestdagen, wanneer je in België niet bij je geld kan! Ik was zo dom om te denken dat ik dinsdag wel wat geld van de spaarrekening kon overschrijven, wat kon er in die paar dagen nou gebeuren? dat we een paar honderd euro nodig zouden hebben???? Ok eerste pinksterdag begaf onze auto het…., de wegenwacht erbij en er moest een nieuwe accu in à 115 euro en mijn man had wat geld uitgeleend, getankt etc…dus…..ik kreeg maar 100 euro uit het automaat…. mmmm … dat zal wel niet voldoende zijn, maar goed hopelijk genoeg voor de dierenarts om mij in ieder geval te vertellen of dat de kat doodgaat. Eenmaal bij de dierenarts, bleek dat arme Tabbah echt heel ziek was, 41,5 graad koorts (bij een kat is 37 normaal.) Oordeel, waarschijnlijk heeft hij gevochten, zich verwond en is er ergens van binnen een abces ontstaan. Direct een spuit antibiotica en ontstekingsremmers en medicijnen voor in huis. 90 euro armer (gelukkig genoeg geld dus) keerde we weer terug richting huis. Thuis ging het al stukken beter, meneer at direct zijn eten op. De dag erop knapte hij super snel op, wel ontstond er de volgende dag, DE ABSES, een soort etterende krater bij zijn lip. Inmiddels liep meneer alweer te zeuren, mauuuuuuwww, mauuuuuuuuuuuuuuuuuuuwwwwwww, ik wil naar buiten! gezien hij nog wat straf liep moest hij nog even binnenblijven van mij. Maar gezien het gezeur, de manier van aandacht vragen en het feit dat hij weer at, dronk, plasde etc, was het duidelijk dat hij het al een stuk beter deed. Woensdag was er niets meer van het ziek zijn terug te vinden, behalve de krater bij zijn lip. Donderdag ben ik nog even langs de eigen dierenarts gegaan, 37 graden, volledig genezen was het oordeel!! Jippie. Dat was me het weekje wel. Als toef op de slagroomtaart kreeg ik van tabbah een paar dagen geleden nog een teken van waardering. Ik was zijn eten aan het klaar maken, draai mij om en op de grond ligt daar een heel zielig naar adem snakkend, stuiptrekkend molletje. Ik heb hem nog proberen te redden, maar helaas voor de mol was het te laat.

Een nieuw begin!!! En een kleine terugblik op het oude….

Inmiddels zijn we al meer dan een jaar verder zonder dat ik 1 berichtje heb geschreven op mijn blog. (oeps) Tijd voor een nieuw begin. In het afgelopen jaar heb ik een gebroken enkel gehad en hadden we veel problemen met onze vorige huurhuis. Een domme val op 1 gladde winterdag (24 jan 2014) leverde een jaar lang ellende op, met vele operaties, nu meer dan een jaar verder is het probleem nog niet opgelost. Maar het leven gaat door en langzaam komt alles weer op gang, sinds afgelopen november werk ik weer, ik heb een nieuwe naaimachine gekocht en ben begonnen met naaien. En afgelopen oktober zijn we verhuist naar een nieuwe huurwoning met een mega grote tuin, waar zich nu stilletjes een prachtige moestuin ontpopt. Na alle problemen in het vorige huis, waren we wel wat toe aan een welverdiende rust in een gezonde en zeer mooie omgeving. Helaas is net voor de verhuizing Tuba (de zwarte kat), vermist geraakt. Nu overal tevergeefs aangebeld te hebben, flyers uitgedeeld te hebben, posters op gehangen te hebben, bleef zijn lot tot februari onbekend. Toen kwam daar het verlossende telefoontje. Iemand had hem de dag van vermissing gevonden doorgereden op straat en dacht dat het haar kat was, na een emotionele begrafenis in haar tuin, kwam echter haar eigen kat om de hoek kijken. Dus nu blijft onze Tabbah alleen over, gezien het dominante karakter van Tabbah, hebben we in overleg met de dierenarts besloten, dit zo te laten. Goede voornemens beginnen bij mij wat laat, het is de bedoeling deze blog weer wat nieuw leven in te blazen. Vanaf nu zal ik weer regelmatig posten, echter niet alleen over Tabbah en zijn leven, maar ook over mijn eigen leven. Bijvoorbeeld over mijn reizen, mijn tuin, mijn zelfgemaakte kleren etc….

Alles over het leven van mijn katten Tuba en Tabbah